چند لحظه از زندگی..........چند لحظه بیقراری و بعد ............

چشام رو می بندم تا شاید بتونم نم چشم هامو از دلم پنهون کنم! یکی زنگ زده بود. وقتی گفتم کیه ؟

 گفت دوست دارم !! شک کردم در رو براش باز کنم یا نه ..... آخه توی خونه , دلم بود. خیلی واسم ارزش

 داره . همش نگرانشم که مبادا ......

گفتم : غریبه چی کارم داری؟ کی هستی؟

شروع کرد برام گفتن  از  لالایی هر شب که برای دلم می خونم .... تعجب کرئم صدای من رو می شنیده.

 فکر کردم پس حتماً چند شبی گوش وایستاده ! پس حتما می خواد اینجا بمونه !

هنوز پشت در بودم. صداش نزدیکتر شده بود حس کردم غریبه می خواد آشنای همیشگی بشه. لای در

رو آروم باز کردم هیچی نبود هیچ کی نبود حتی نموند که بگه اشتباه شده که زنگ رو اشتباه زده فقط یه

صدا از دور فریاد زد:

زیاد سخت میگیری........... صدای باد بود .. صدای همون غریبه بود..

دلم می گه : کی بود؟ چی میگفت ؟

گفتم : هیچ کی ، صدای باد بود ! تو که می دونی صدای باد خیلی تو این خونه می پیچه.

مشکوک به اشکام نگاه می کنه!!

می گم : خب چیه اشکام زود می یاد دیگه !

کنارم می شینه می گه : تو که می دونی با گریه کردنت مشکل ندارم ! ولی هوای بارونی هوای

همیشگی من ، یعنی دلت نشه ها !! گفته باشم.

یه لبخند کج می زنم ! می گه : لبخند کجت هم قشنگه ! خنده ام می گیره .....

می گم : من باید مرتقب تو باشم. حالا تو مراقب منی ؟؟

می گه : مگه باهم دوست نیستیم؟

می گم: اوهو اوهو ... هستیم هستیم.

به خاطر تو بازم قوی می مونم... مگه اصلا غیر از این از من انتظار دای؟!

نباید از غریبه ها  هم دلگیر باشم. شاید خونه آروم و قرارش این جا نبود....

می گه : اگه دلخوری از اون ، این جا بمونه جای زندگی من تنگ می شه ها !! تو که نمی خوای دوباره با

 هو دعوا کنیم !

می گم : دیونه! تو دل منی . نمی ذارم اذیت بشی ...باید همیشه رها از فکرهای مردم آزار باشی ...

باید همیشه رها و آروم بمونی ...آهای غریبه دنیا اون قدر ها هم سخت نیست لحظه های بی قرار تموم

می شن و بعد دوباره زندگی ... دوباره امید ....

تقدیمی....